این مراسم از اولین روز سال نو در تقویم قمری آغاز میشود و معمولاً بین اواخر ژانویه و اواسط فوریه برگزار میشود. جشن پانزده روز ادامه دارد و با جشن فانوسها به پایان میرسد
ژانگ ییمو (Zhang Yimou) از شناختهشدهترین و مطرحترین کارگردانان سینمای معاصر چین است که بخش مهمی از آثار او به بازنمایی تاریخ، اسطوره و فرهنگ چینی اختصاص دارد. فیلمهای او معمولاً تلاشی هستند برای پیوند دادن روایتهای بومی با زبان سینمایی و هنری که برای مخاطبین جهانی نیز جالب باشد.
فصل دوم قانون، با عنوان «ساخت و فیلمبرداری فیلم»، مکانیسمهای عملیاتی کنترل را در تمام مراحل تولید تعریف میکند.
شرایط پیچیده و متغیر امروز، مفهوم قدرت نرم را به یکی از ابزارهای کلیدی در رقابتهای ژئوپلیتیکی و نظمسازی جهانی تبدیل کرده است. در این میان، چین بهعنوان یک قدرت نوظهور، تلاش میکند با بهرهگیری از میراث فلسفی و فرهنگی خود، الگویی جایگزین برای نظم بینالمللی ارائه دهد. یکی از مهمترین مفاهیمی که در این راستا از سوی نظریهپردازان چینی مطرح شده، نظریه تیانشیا (همه زیر آسمان) است؛ مفهومی باستانی که ریشه در فلسفه کنفوسیوسی دارد و اکنون بهعنوان یک ایدئولوژی پشت تلاشهای چین برای نظمسازی فرهنگی و سیاسی در صحنه جهانی مطرح شده است.
تیم پژوهشگران اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین در سومین مجمع گفتگوی اندیشکده های ایران و چین که با حضور جمعی از اندیشمندان چینی و ایرانی در مرکز مطالعات سیاسی و بینالمللی وزارت خارجه برگزار شد شرکت
فضا طی دهههای اخیر از یک عرصه کمتنش و عمدتا فناورانه به یکی از مهمترین حوزههای رقابت ژئوپلیتیکی میان چین و ایالات متحده تبدیل شده است. این تحول ناشی از موازی بودن دو روند کلیدی است: نخست، افزایش وابستگی نظامی، اقتصادی و حکمرانی جهانی به شبکههای فضایی؛ دوم، ظهور فناوریهایی که امکان اقدامات کمهزینه را فراهم میکنند؛ تحرکات خاکستری که نه جنگ آشکار محسوب میشوند و نه قابل چشمپوشی هستند. به این ترتیب، فضا در رقابت استراتژیک چین و آمریکا از یک قلمرو نمادین به زیرساخت حیاتی امنیت ملی تبدیل شده و تحلیل روابط دو قدرت بدون شناخت ابعاد فضایی آن تصویری ناقص از آینده ارائه میدهد.
اوجگیری دوباره تنشهای اخیر میان چین و ژاپن، بار دیگر نشان داد که «زخمهای تاریخی» و «حساسیتهای هویتی» چه میزان در شکلدهی ادراک متقابل این دو ملت نقشآفریناند. اگرچه چین و ژاپن از نظر فرهنگی ریشههای مشترکی دارند و در طول دهههای اخیر گردش مالی و اقتصادی گسترده ای میان آنها برقرار بوده، اما روابط دو کشور همیشه در سایهی یک بار معنایی سنگین از گذشته، حافظه جمعی آسیبدیده و تصورات پیچیده از «دیگری» شکل گرفته است. این گذشته پرتنش، از جنگ چین و ژاپن گرفته تا کشتار نانجینگ، استعمار بخشهایی از آسیا، و مناقشاتی که هنوز در کتابهای تاریخ و گفتمانهای رسمی بازتولید میشوند، نهتنها مانعی احساسی، بلکه عنصری ساختاری در روابط سیاسی دو کشور باقی مانده است.
در دههی اخیر، دولت چین تحت رهبری شی جینپینگ پروژهای فراگیر برای بازتولید هویت ملی آغاز کرده است؛ پروژهای که صرفاً فرهنگی یا نمادین نیست، بلکه بخشی از سازوکارهای سیاسی، ایدئولوژیک و امنیتی جمهوری خلق چین را تشکیل میدهد.
قانون ارتقای صنعت فیلم جمهوری خلق چین در ۷ نوامبر ۲۰۱۶ در بیستوچهارمین جلسه کمیته دائمی دوازدهمین کنگره ملی خلق تصویب و از ۱ مارس ۲۰۱۷ به مرحله اجرا درآمد. تصویب این قانون توسط بالاترین مرجع قانونگذاری کشور و در دوران رهبری شی جینپینگ، اهمیت سیاسی و اعتبار راهبردی آن را بهوضوح نشان میدهد. در واقع این قانون نشاندهنده رویکرد چین به استفاده از قدرت نرم فرهنگی برای تقویت همبستگی اجتماعی و ترویج ارزشهای ملی است.
در این نوشتار، به مرور کتاب «رویای چین» (۲۰۱۰) اثر سرهنگ لیو مینگفو خواهیم پرداخت. سرهنگ لیو مینگفو (سرهنگ ارشد بازنشسته ارتش آزادیبخش خلق چین و استاد دانشگاه دفاع ملی) از مدافعان جدی این دیدگاه است که چین باید از نظم جهانی که تحت سلطه ایالات متحده است، سبقت بگیرد و نظم جهانی نوینی را ایجاد کند.