در سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵، شرق آسیا شاهد شتاب‌گرفتن گذار قدرت بوده؛ روندی که در آن نفوذ اقتصادی و نهادی چین به موازات تقویت توان نظامی این کشور گسترش یافته است. در این چارچوب، چین می‌کوشد با تلفیق قدرت نرم و سخت، معماری جدیدی از نظم منطقه‌ای ارائه دهد که در آن قواعد اقتصادی و نهادی بازتاب‌دهنده‌ی جایگاه فزاینده‌اش باشند. این یادداشت با تمرکز بر ابعاد اقتصادی و نهادی این گذار نشان می‌دهد چگونه پکن از ترکیب سرمایه‌گذاری زیرساختی، نهادسازی مالی و بازدارندگی نظامی برای بازطراحی نظم شرق آسیا بهره می‌برد.

در شرایطی که دولت چین، هماهنگی اجتماعی را نماد اصلی پلتفرم سیاسی خود قرار داده است، ضرورت دارد به این مهم بپردازیم که هماهنگی چیست و نزد متفکران باستانی چین چه معنایی داشته است.

دولت ترامپ پذیرفت که واردات ایالات متحده از چین را افزایش دهد و در مقابلِ تعهد چین به خرید برخی صادرات و مواد معدنی، تعرفه‌ها را بین ۱۰ تا ۴۷ درصد کاهش دهد. این دستاورد دیپلماتیک، اما پرسش‌های عمیق‌تر و نگران‌کننده‌تری را برای کشورهای خاورمیانه، به‌ویژه ایران، مطرح می‌کند.

در باور رایج، ایرانِ منزوی و در تخاصم با ایالات متحده، یکی از کارت‌های برنده بازی ژئوپلیتیک چین در رقابت با غرب تلقی می‌شود. طی این برداشت، مادامی که تهران در محور ضدآمریکایی باقی بماند، پکن می‌تواند از آن بعنوان یک اهرم فشار در تقابل با واشنگتن استفاده کند.

در تاریخ ۳۱ اکتبر، صفحه اخبار مهم روزنامه «مردم» مقاله‌ای امضاشده از سوی وانگ هونینگ، عضو دائم کمیته سیاسی دفتر سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست چین و رئیس کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چین، با عنوان «تعمیق اصلاحات نظام اقتصادی و پیشبرد توسعه باکیفیت بالا» منتشر کرد.

ترامپ که دیدار ۹۰ دقیقه‌ای خود با شی را «شگفت‌انگیز» خواند، گفت موضوع عناصر خاکی نادر در چارچوب این توافق «حل‌وفصل شده است»، و اظهار داشت که این توافق هر سال مورد بازنگری مجدد قرار خواهد گرفت.

طرح «چهاردهم» تا پایان امسال تکمیل می‌شود و ضرورت دارد که برای تدوین طرح «پانزدهم» مطالعه و آماده‌سازی صورت گیرد.

ظهور مشارکت استراتژیک بین چین و ایران در زمانی که روابط دوجانبه و دیگر مشارکت‌های جهانی کارآمد و مستقیم هستند، تأثیرات عمده‌ای بر ژئوپلیتیک جهانی داشته و نظم جهانی را بازتعریف کرده است.

سخنرانی نخست‌وزیر جمهوری خلق چین در اجلاس مجمع عمومی امسال سازمان ملل متحد، تحت الشعاع شرایطی پیچیده و نیز برهه‌ای حساس از روابط بین‌الملل صورت گرفت.

هوش مصنوعی توانایی تحلیل سریع داده‌های امنیتی، پیش‌بینی تهدیدات و ارتقای مدیریت بحران را فراهم می‌کند و می‌تواند نقش کلیدی در تقویت ثبات منطقه‌ای ایفا کند.